لوگو سنگبری معنوی
98-51-5252-4773+ -0915-528-4095   0 محصول - تومان العربية简体中文EnglishFrançaisItalianoفارسیEspañolTürkçeاردو
|

فرق روانشناسی با مشاوره!!!!!

برای ما خیلی پیش آمده که این روانشناسی و مشاوره را جای هم به کار برده ایم. ولی احساس می کنم حداقل برای ما که روانشناس یا مشاور هستیم درست نیست که این دو رو به جای هم بکار ببریم. چرا که تفاوت های اساسی بین این دو زمینه وجود دارد و به نظر تنها وجه شبه این دو راهنمایی کردن شخصی که در روبروی آنها نشسته است می باشد.

اولین : و اساسی ترین تفاوت روانشناسی و مشاوره به بعد زمانی اشاره داره: یعنی اینکه روانشناس برای مشکل یا عواملی که در گذشته بر روی فرد تاثیر داشته تاکید می کند ولی مشاوره آینده نگر هست و معمولا به انتخاب های افراد مربوط می شود. به این صورت که یک مشاور فرد را برای تصمصم گیری بین دو یا چند انتخاب برای آینده راهنمایی می کند.

دومین : تفاوت اصلی بین مشاور و روانشناس این است که شخصی که به مشاوره مراجعه می کند، مراجع نام دارد لذا شخصیست که سالم است ونیاز به راهنمایی دارد ولی شخصی که به روانشناس مراجعه می کند از اختلالات روانی رنج می برد و نیازمند مداخله می باشد.

دانش آموزان گروه تجربی هم می‌توانند در انتخاب رشته‌ي تحصيلي، روانشناسی را انتخاب کنند، اما مشاوره مختص به داوطلبان گروه انسانی است.

رشته‌هاي راهنمایی مشاوره و روانشناسی بالینی در ۳۰ واحد درسی باهم تفاوت دارند. البته اگرچه سایر واحدهاي درسي آن‌ها مشابه‌اند اما اين، لزوماً بدان معنا نیست که به یک شیوه‌ی یکسان آموزش داده می‌شوند، بلکه تأکیدات در هر رشته متفاوت با ديگري است.

حيطه‌ي كاري اين دو رشته تا حدودي به هم نزديك است؛ اما نكته‌ي اصلي آن است كه مشاوران، بيش‌تر در راستاي پيش‌گيري از بروز فشارهاي رواني، به افراد سالم از حيث رواني مشاوره مي‌دهند درحالي‌كه روان‌شناسان بيش‌تر درصدد درمان افرادي هستند كه به نوعي از يك اختلال رواني رنج مي‌برند. به بيان ديگر، حوزه‌ي فعاليت مشاوران گسترده‌تر و تقريباً تمام افراد جامعه است اما حوزه‌ي فعاليت روان‌شناسان محدود به جمع كوچكتري از افراد جامعه يعني دارندگان مشكلات روحي و رواني است.

مشاور بعد از فارغ التحصیلی در دوره‌ی کارشناسی ارشد می‌تواند برای خود دفتری دایر کند و به ارائه‌ی خدمات مشاوره‌ای از قبیل مشاوره‌ي خانواده (که شامل ازدواج، مسائل زناشویی، مسائل عاطفی و …)، شغلی و تحصیلی بپردازد. در واقع زمینه‌ی کاری یک مشاور شبیه به آن چیزی است که عموم مردم از یک روانشناس در ذهن دارند. البته به افرادی که به یک مشاور رجوع می‌کنند، مراجع کننده می‌گویند نه بیمار زیرا این افراد داری مسئله و مشکلاتی كوچك هستند نه بیماری.

اما یک روانشناس (بالینی) بعد از فارغ التحصیلی در دوران کارشناسی ارشد می‌تواند مطبی دایر کند و به درمان افرادی که دارای مشکلات روانی هستند بپردازد. به افرادی که به روانشناس بالینی مراجع می‌کنند عنوان بیمار داده می‌شود چون دارای بيماري‌هاي روانی هستند. روانشناسان اغلب در بیمارستان‌های روانی مشغول به کار می شوند.

در کتب روانشناسی آمده که مشاوران معمولا وظایف روانشناسان بالینی را انجام می دهند ولی با مشکلاتی سرو کار دارند که از وخامت کمتری برخوردارند!

مشاوران بیشتر با دانش آموزان و دانشجویان و افرادی که نیازمند راهنمایی در انتخاب همسر می باشند سروکار دارند. و همچنین افرادی که نیازمند برنامه ریزی می باشند و برای انتخابهای آینده ی خود دچار فشار هستند.

بنابراین از اشخاص آکادمیک انتظار می رود تا واژه های تخصصی را به جا به کار برند.

دربارهٔ تفاوت بين مشاوره و روان‌درمانى سخن بسيار گفته شده است. مى‌توان نتيجه گرفت که در مشاوره اولاً مسائل حاد عاطفى کمتر مطرح مى‌شوند؛ ثانياً نسبت به مراجع و نگرانى او نگرش مثبت بيشترى وجود دارد؛ و ثالثاً مدت درمان کوتاه‌تر است.

موقعیت‌ شغلی‌ در ایران:

 مشاوره‌ دارای‌ ابعاد مختلفی‌ است‌ و می‌توان‌ برای‌ انتخاب‌ رشته‌ي‌ تحصیلی‌، ازدواج‌، شغل‌یابی‌، نحوه‌‌ي ارتباط‌ در یک‌ محیط‌ صنعتی‌، نحوه‌‌ي ارتباط‌ ميان اعضای‌ خانواده‌ یا نحوه‌‌ي روبه‌رو شدن‌ با بحران‌های‌ دوران‌ نوجوانی‌ و جوانی‌ از راهنمايي‌هاي مشاور استفاده‌ کرد.

امروزه‌ شغل‌ مشاوره‌ یکی‌ از شغل‌های‌ تعریف‌ شده‌ در آموزش‌ و پرورش‌ است‌. و هر مدرسه‌ در مقطع‌ متوسطه‌ یا پیش‌دانشگاهی‌ حداقل‌ نیاز به‌ یک‌ مشاور دارد. به‌ همین‌ دلیل‌ با کمبود کارشناس‌ در رشته‌ مشاوره‌ روبه‌رو هستیم‌. در ضمن‌ یک‌ مشاور می‌تواند به‌ غیر از آموزش‌ و پرورش‌ در سازمان‌هاي بهزیستی‌، کمیته‌‌ي امداد، فرهنگ‌سراها، مراکز بازپروری‌ و زندان‌ها به‌ کار مشاوره‌ بپردازد.



محصولات سنگبری معنوی

نماد اعتماد سنگبری معنوی